اولا تأثیر تقویت کننده سیلیکا بر لاستیک بستگی به خواص کربن سیاه دارد، مانند اندازه ذرات، شکل بدن فوکوس و شیمیایی سطح ذرات. این تنها به طبیعت خاصی از کربن سیاه اطلاق نمی شود، بلکه نتیجه اثر ترکیبی از خواص اساسی مختلف کربن سیاه است. اندازه ذره ای کربن یک عامل مهمی در تقویت کربن سیاه است. بهتر از کربن سیاه، عملکرد تقویت کننده بهتر است. صنعت مشخص کرده است که کوره بالا مقاوم در برابر سایش HAF سیاه و سفید استاندارد است، سطح خاص سطح 80 متر مربع در گرم، تقویت نسبی 100، دیگر سیاه و سفید کربن بالاتر یا کمتر از 100، آزمایش نشان می دهد که زمانی که سطح خاص منطقه بیش از 50 متر مربع است، فقط تقویت بهتر نشان داده شده است. هنگامی که اندازه ذرات کربن کمتر از 50 میکرومتر است، یعنی بین نقاط متقابل لاستیک ولکانیزه و طول بخش از همان مقدار از مقدار، می تواند تقویت و میوه بهتر نشان می دهد. سطح مشخصی از ذرات کربن سیاه 200 تا 200 متر مربع در هر گرم است و اندازه ذرات بسیار کوچکتر از طول بخش های بین نقاط متقابل است. در این زمان، بخش های مولکولی لاستیک می توانند به طور کامل بر روی سطح ذرات سیاه و سفید جذب شوند و این دو به شدت به یکدیگر متصل می شوند. با یکدیگر. سطح خاصی از کربن سیاه تاثیر قابل توجهی بر مقدار ژل سیلیکا تولید شده توسط لاستیک دارد. سطح خاصی بزرگ است و مقدار تشکیل ژل بیشتر است و مقدار تشکیل ژل شاخصی مهم از اثر تقویت کننده از کربن سیاه است. از آنجا که ژل کربن سیاه ترکیبی از لاستیک و کربن سیاه است، آن را به تشکیل یک ساختار تقویت کننده کربن سیاه کمک می کند. اندازه ذرات کربن سیاه تاثیر قابل توجهی بر خواص فیزیکی و مکانیکی لاستیک ولکانیزه دارد. برای مثال، تأثیر اندازه ذرات بر روی مقاومت کششی فلکینتاهای طبیعی و استایرن بوتادین، استحکام کششی با کاهش اندازه ذرات افزایش می یابد و همچنین استحکام کششی نیز دنبال می شود. اندازه ذرات کاهش می یابد و کاهش می یابد، اما به مقدار معینی به مقدار مشخصی می رسد و طول انقباض به دلیل کاهش اندازه ذرات کاهش می یابد و تا حدودی کاهش می یابد. اندازه ذرات کربن سیاه نیز تاثیر قابل توجهی بر مقاومت در برابر سایش، انعطاف پذیری، سختی و تغییر شکل فشرده سازی دائمی ولکنازیت دارد. آزمایشات نشان می دهد که اندازه ذرات سیاه و سفید کوچکتر، بهتر است مقاومت در برابر سایش ولکانیزات و سیاه و سفید کربن انواع مختلفی برای این کار وجود ندارد. اندازه ذرات ساعتی باعث افزایش حرارت و کاهش هیسترزیس ولکانیزات می شود و مقاومت کمتری را نشان می دهد. اندازه ذرات افزایش می یابد و مقاومت اشک آور کاهش می یابد. اندازه ذرات کربن سیاه نیز تاثیر قابل توجهی بر سختی ولکانیزات دارد و سختی آن افزایش می یابد به این دلیل که سطح سطح خاص افزایش می یابد. با این حال، سختی پس از افزایش به مقدار معینی تغییر نمی کند. خواص استحکام کششی، کشش، سختی، مقاومت پارگی، و غیره، همه نقاط عطف قابل توجهی را به عنوان یک عامل از سطح مشخصی نشان می دهند.
دوم، تأثیر درجه ساختار سیاه و سفید بر خصوصیات تقویت کننده، درجه ساختار سیاه و سفید، تأثیر مهمی در ویژگی تقویت لاستیک ولنزینگ دارد و با استحکام کششی لاستیکی ولکانیزه همبستگی معنی داری دارد. کربن سیاه با مقادیر ساختاری مختلف می تواند همان اثر تقویت ولکانیزات را به دست آورد. مقدار کربن سیاه مورد نیاز متفاوت است. اگر ساختار سیاه و سفید بالا باشد، مقدار آن می تواند نسبتا کاهش یابد. این عمدتا تأثیر تقویت کننده کربن سیاه و ذرات کربن سیاه است. رابطه مستقیمی بین حجم انبوه مخازن وجود دارد. درجه ساختاری دارای تاثیر برجسته ای بر استحکام کششی است. با همان اندازه ذرات، درجه بالاتر ساختاری، استحکام کششی بیشتر است. افزایش درجه ساختاری سیاه و سفید می تواند طول عمر را کاهش دهد، مقاومت کششی و سختی را افزایش می دهد و به ویژه مقاومت در برابر سایش را بهبود می بخشد.
درجه ساختار سیاه و سفید نیز تاثیر می گذارد بر خواص دینامیکی ولکانیزات. در همان شرایط خستگی، ساختار بالا کربن سیاه می تواند از دست دادن هیسترزیس و ایجاد گرما از ولکانیزات بهبود یابد. با این حال، تحت همان بار تغییر شکل، با توجه به استحکام کششی بزرگ، توانایی تغییر شکل کوچک است، و از دست دادن هیسترزیس و تولید گرما کاهش می یابد.
درجه ساختار سیلیکا بر خصوصیات تقویت کننده لاستیک بلورین یا لاستیک آمورف اثر متفاوتی دارد. استحکام کششی یا مقاومت پارگی لاستیک آمورف نسبت به لاستیک کریستالی تاثیر بسیار بیشتری بر ساختار کربن سیاه دارد. برعکس، ساختار کم کربن ساختاری دارای مقاومت کششی بالاتر یا مقاومت پارگی و تقویت کننده بر روی لاستیک بلورین نسبت به لاستیک آمورف است.
درجه ساختار سیلیکا دارای تأثیر زیادی بر هدایت الکتریکی لاستیک ولکانیزه دارد. ساختار بالاتر، هدایت الکتریکی قوی تر است. به عنوان مثال، استیلن سیاه دارای درجه بالایی از ساختار است، که به هدایت اکسیژن ولکانیزه به حداکثر رسانده می شود.