شتاب دهنده لاستیکی به یک شتابدهنده لاستیکی ولکانیزا اشاره دارد. گرانولیزاسیون لاستیک عمدتا با استفاده از گوگرد انجام می شود، اما واکنش گوگرد با لاستیک بسیار کند است، به همین ترتیب شتاب دهنده های گرانروی تشکیل شده اند. افزودن شتاب دهنده به ترکیب لاستیک می تواند فعال سازی عامل مولکولی را تسریع کند، به این ترتیب واکنش متقابل واکنش بین مولکولی و مولکول لاستیک را تسریع می کند، در نتیجه به اثرات کوتاه شدن زمان ولکانیزاسیون و کاهش دمای ولکانیزاسیون می انجامد. استفاده اصلی از شتاب دهنده های گرانولیزاسیون عمدتا سولفن آمید، تیازول، تییرام و برخی از ترپنوئید ها، تیروئید و دی متد کربامات است. از جمله آنها، سولفن آمید ها دارای بهترین عملکرد جامع هستند و بیشترین کاربرد را دارند.
شتابدهنده لاستیکی یک شتاب دهنده پس از اثر برای لاستیک طبیعی، لاستیک بوتادین، لاستیک ایزوپرن، لاستیک استایرن بوتادین و لاستیک قابل بازیافت است. معمولا در ساخت کابل ها، نوارها، کفش لاستیکی، لوله های داخلی، رنگ های روشن و غیره، مخصوصا برای قلیایی استفاده می شود. ترکیبات لاستیک سخت کربن سیاه. این در دمای کار، مقاومت در برابر انقباض، سرعت در سرعت ولکانیزاسیون و استحکام کششی بالا است که می تواند نسبت بخشی از لاستیک مصنوعی مورد استفاده را افزایش دهد. سمیت کم و راندمان بالا، جایگزین ایده آل برای NOBS است و عملکرد جامع عالی دارد. این شتاب دهنده استاندارد نامیده می شود. به طور گسترده ای در تولید لاستیک های شعاعی استفاده می شود. این را می توان در ترکیب با آمین های آلدهید، آنتراکینون ها و شتاب دهنده های تیوریوم استفاده کرد. هنگامی که در ترکیب با PVI گیرنده عقب ماندگی استفاده می شود، سیستم ولکانیزه خوبی ایجاد می شود. عمدتا در تولید لاستیک، کفش لاستیکی، شیلنگ، نوار و کابل استفاده می شود.
مکانیسم ولکانیزه کردن لاستیک هنوز هم مخلوط است. این به این دلیل است که در تولید محصولات لاستیکی، نمونه های لاستیک طبیعی نامحلول و تعداد زیادی واکنش همزمان وجود دارد که موجب ایجاد مولکول های لاستیکی به شبکه های پلیمری پیچیده می شود. مکانیزم را می توان تقریبا به دو نوع تقسیم کرد: مکانیزم رادیکال آزاد و مکانیسم یون. محققین مانند Bacon و Famer et al. بر این باورند که رزونانس آللییک لاستیک باعث می شود هیدروژن را در گروه متنتن مجاور دوگانه جایگزین کند.
بنابراين، در فرآيند جوشكاري لاستيك، هيدروژن پراكنده سديم راديكال دوگانه در گروه لاستيك متیلن آغاز واكنش است. به عبارت دیگر، روند واکنش یک فرایند رادیکال آزاد است. بتمن و همکاران بر این باورند که تامین برق اتصال دوگانه بر روی لاستیک سبب می شود که پیوند SS-S8 به شکستن و تجزیه به یون ها تبدیل شود، یعنی فرآیند جوشش دادن، یک روند واکنش یون است. تا کنون، تحقیقات بالغتری در زمینه مکانیسم ترویج جوش خوردن نمک روی و روی دی اتیل کربنات است.